Vier eenakters in KunstenHuis enorm succes!

Wat een bijzondere ervaring: de vier Zeister toneelclubs, die eendrachtig een gehele avond verzorgen. Een fantastisch kijkje in de keuken van deze groepen. De sfeer is geweldig, de samenwerking optimaal en dat komt er ook uit in de toneelstukken. De decorwisselingen verlopen soepel, de ene groep maakt het decor klaar voor de ander, waar zie je dat nog?

Eerst zien we West-End met ‘De Goedkeuring’ van Moniek Kramer en Adelheid Roosen. Een heel mooie tekst, die subtiel geregisseerd is en ingetogen gespeeld wordt door Gerda Teunissen en Yvonne de Mari. Twee totaal verschillende zussen, de een heeft jaren de zorg voor moeder op zich genomen, de ander heeft dat rustig laten gebeuren. Herkenbaar en mooi gedaan, maar ook wel een wat statisch beeld, die twee vrouwen aan een tafel. Daar zou wellicht nog wat meer dynamiek in kunnen. De voice-over aan het begin lijkt overbodig, maar al met al het warme applaus ruim waard!

Daarna zien we Genesius met “Het Open Huwelijk” van Dario Fo. Een heel bekend stuk, en getuige de reacties uit de zaal nog steeds erg herkenbaar. Vooral de dames in de zaal worden ruim bediend door Ans van den Berg als vrouw: “kijk, als de man de deur van het open huwelijk openzet, dan gaat het goed, maar wanneer de vrouw dat ook doet, dan gaat het tochten.” René Zeegers, die met zeer verbaasde blik rondloopt is aan zijn tegenspeelster gewaagd. Heel erg mooi gespeeld met heldere beelden en met een verrassende plot. De professor is wel heel jong afgestudeerd en op de premièreavond misten we een heel stuk tekst, maar dat mocht de pret niet drukken. Complete en mooi (door Henriette Buijze) geregisseerde voorstelling en dus was het publiek razend enthousiast.

Na de pauze is de beurt aan Demasqué met “Fred” van theatergroep Carver. Het begint al met een hilarische scène waarin geen gesproken tekst zit . 5 minuten lang buldert de zaal van het lachen door de opkomst van met name Alda van Tongeren als Paula. En dat is heel knap gedaan, want we zien duidelijk dat ze net een begrafenis hebben gehad! De vondst met het Fred-portret is ronduit briljant. Dan de opkomst van Wim Scherphof als Arthur. Ook dat levert weer lachsalvo’s op. En dat terwijl het ook een meelijwekkende figuur is. Demasqué speelt zoals we dat van haar kennen. Ina Geisler gaat als Mary volledig uit haar dak in een waanzinnige dans. Heerlijk om te zien. Ook in handen van kersverse regisseuse Pieteke Raap staat hier een groteske, humoristische, maar ook ontroerende voorstelling. Het publiek op de banken!

Tot slot komt EvanEe met “Het aanrechtkastje” van Peter Dictus in de verrassende regie van Frank van den Berg. Een heel intrigerend stuk, waarin we een man (Joop van der Donk) zien die op zeer ongebruikelijke wijze zijn tekst zegt: statisch, zeer gearticuleerd, maar vrij toonloos. Dat zorgt onmiddellijk voor die typische sfeer die het stuk ademt. En die vreemde sfeer blijft ook als zijn onsympathieke vrouw (Ank Pouw) opkomt. Dan verandert het licht abrupt en komt er een loodgieter (Fred Goed) uit het aanrechtkastje. De sfeer wordt nog wereldvreemder. De komst van Vader (Teun van de Weert), moeder (Petra Nolten) en de oudere broer (Jan-Willem Klitsie) maken de beklemmende sfeer niet begrijpelijker. Een bijzonder stuk met raadselachtige elementen. Mooi? Ja. Alles begrepen? Nee. Nog lang over nagedacht? Ja.

Het licht was een echte kwaliteitstoevoeging aan het geheel. Prachtig uitgelicht en ieder stuk haar eigen sfeer meegegeven. Dat met zo weinig zoveel te doen is, is een compliment voor de lichtman Marco Chardon.

Overigens moet gezegd dat de gehele avond perfect was georganiseerd. Herkenbare medewerkers in T-shirts, een goed hapje en een drankje. Een zeer complete avond uit, waar veel tijd, kwaliteit en bezieling vanuit gaat.